9:

Komin heim aftur á garðin, stóð mamma hansara fyri honum og tók ímóti honum. Hon sá umgangandi, at okkurt álvarsamst var á vási og segði óttafull: “Hví ert tú ússaligur og bleikur, sonur mín?” Ólavur steig av hestinum, ússaligur og bleikur við eitrinum rennandi í æðrunum, og mintist hvat álvagentan hevði sagt, hann skuldi svara: “Hesturin snávaði um ein stein, og eg datt av honum og meiðslaði meg”. Mamman sá, at hetta var lygn, og at hetta var ramur gandur. Hon spurdi við ræðslu í røddini, um hann hevði verið hjá álvunum.