8: 

Ólavur vendi sær á og gekk yvir til hest sín, men tá segði álvagentan, “kyss meg farvæl áðrenn tú ríður.” Sjúkur og veikur vendi hann sær á, og fór yvir til hennara og kysti hana við lítlum huga.
“Fyri tað, tú hevur gjørt, vil eg onga skuld hava, og hesar eru avleiðingarnar. Um móðir tín spyr hvat bagir tær, sig henni at hestur tín snávaði um ein stein, og at tú fekst skaða í fallinum,” segði álvagentan. Ólavur setti seg á hest sín og reið avstað, meðan álvagentan eygleiddi hann. Av allari megi royndi hon at fjala hjartasorgina, meðan hon sá Ólav hvørva í mjørkanum.